Het was een fijne week op Vlieland. Het had alles: koude dagen, warme dagen, regenachtige dagen, wandelingen, boeken en schilderen. En schilderen in een schetsboek, wat ik meer zou moeten doen.
De kracht van een schetsboek ligt in het gebrek aan verantwoordelijkheid dat het je geeft. Het is een soort dagboek, je gebruikt het alleen voor jezelf. Als je een perfect vel aquarelpapier pakt voel je meteen de druk die daar vanuit gaat: het moet iets moois worden, wat ga je eigenlijk maken? Voor wie ga je het maken? Waarom een los papier pakken? Moet het ingelijst worden? Wat verbeeld je je wel niet? Dit is een verzameling van stress die alle losheid in je creativiteit kapot kan maken.
Moet het ingelijst worden? Wat verbeeld je je wel niet?
Maar niet getreurd! Het schetsboek komt je redden, het schetsboek vindt alles goed. Wil je bladzijden vol kliederen met alleen maar kleuren die je mooi vindt? Geen probleem! Heb je zin om met een dikke stift over een eerdere schildering heen te tekenen? Ook geen probleem, want je hebt niets te verliezen.
Maar niet getreurd! Het schetsboek komt je redden!
Als ik 1 tip zou mogen geven over hoe los te komen van creëer-angst: begin een schetsboek en – belangrijker nog – behandel het ook als een schetsboek. Bovenstaande foto is eigenlijk een slecht voorbeeld, want ik ben weliswaar tekeer gegaan met een zwarte stift (wat ik op een los vel niet snel zou doen of durven) maar ik ben toch net zolang door gaan rommelen tot ik het eindresultaat wel acceptabel vond.
Even een foto van Muis tussendoor.
Ik maakte drie schilderijtjes. Op bovenstaande schijnt Arjen zijn licht op iets.
Mijn dochter was ook een paar dagen op Vlieland en probeerde mij onder tafel te schilderen. Dit is natuurlijk gelukt.
Ik maakte een portret van Muis in haar één-na-favorietste omgeving: het bos. Op één staat natuurlijk het strand, want ze is een hond, en wat ik de afgelopen week hier gezien heb op het strand, zijn honden de grootste strandliefhebbers op aarde. Op zandkorrels na natuurlijk, en zeehonden, en krabbetjes misschien, nou ja, je begrijpt wat ik bedoel.
Kijk nou! Zo maakte ze een hele reeks blauwe mini-schilderijtjes. Dan ben je in je blauwe periode, lijkt me.
Snel bomen opzetten in het schetsboek. Dat hoeft dus niet netjes en je moet er niet teveel over nadenken.
En nog een werkje. Ik probeerde wat anders, ik gebruikte mijn pen.
Op de bank voor de televisie ontstonden deze types, pen en viltstift.
De bomen waren inmiddels ook droog. Ik vulde ze in met kleurpotlood. Deze pagina’s zijn dan meteen een overzicht van verschillende manieren waarop ik een boom kan tekenen. Een schetsboek is ook een naslagwerk voor jezelf.
Ik heb zo fijn veel gelezen hier op Vlieland! Vier keer Thomas Heerma van Voss, omdat ik geen afscheid kon nemen van zijn toon. Nadat ik Condities uitlas dacht ik dat ik dat zijn mooiste boek vond, maar toen las ik Het archief en die is nog prachtiger. Vlees en bloed vond ik ook erg mooi, maar die is van Vincent Kortmann.
Ik had net het boek van Maartje Wortel uit en toen zag ik haar de volgende dag op het strand! Wat een wereld… (Ze sliep niet op de camping, want die is nog steeds uitgestorven.)
Tot de volgende keer! Ik ben ook benieuwd wat jullie allemaal gemaakt hebben de afgelopen week. Je kunt het me laten weten in de chat of in de comments of als je me een keer tegenkomt op straat. Dag hoor!
Reacties